Begi hutsez:
Nahiz eta ekliptikaren mendebaldeko horizontearen gaineko angelua txikitu egiten den Eguzkia sartutakoan, arratsaldean oraindik ere ikus daiteke argi zodiakala Ilargirik ez dagoen egunetan. Argi ahuleko kono bat da, eguzki-argia planeten inguruan orbitatzen duten partikula mikroskopikoen gainean islatzen denean sortzen dena. Horizontearen 10-20° hartzen ditu, eta 40-60° ere igotzen da ekliptikatik. Behatzeko, jakina, ezinbestekoa da zeruan argi-poluziorik ez izatea.
Hilaren 3an, Perseuseko Algol izar aldakorraren distira minimoa; 3,3ra iritsiko da haren magnitudea. Hileko gainerako minimoak 5ean, 8an, 11n, 14an, 17an, 20an, 23an, 25ean, 28an eta 31n izango dira. Izar aldakor gisa identifikatutako lehen izarretako bat izan zen Algol. Maximoan, 2,1eko distira du; beraz, erraz ikusten da begi hutsez hirietako erdipurdiko zeruetan ere. Horrela, errazagoa da haren jarraipena egitea. Haren distira-aldaketa egiaztatzeko, hurbileko Almach (Gamma Andromeda) izarrarekin erka daiteke; 2,1eko magnitudearekin, egonkorra da Almach.
Hilaren 4an, Delta Cephei izar aldakorraren distira maximoa; magnitudea 4,5etik 4,4ra aldatzen zaio 5,37 egunean behin. Hilaren 9an, 15ean, 20an, 26an eta 31n izango dira beste maximoak.
Hilaren 5ean, Eta Aquilae zefeida-motako izar aldakorraren distira maximoa; magnitudea 3,5etik 4,4ra aldatzen zaio 7,18 egunean behin. Hilaren 12an, 19an eta 26an izango dira beste maximoak.
Hilaren 20an, ilunabarraren amaieran, Ilgora fin bat ikus daiteke, errauts-koloreko argia duena, Pleiadeetatik oso hurbil. Argiztatu gabeko aldean, Tycho kraterra ikus daiteke.

Teleskopioarekin:
Saturno ikusteko une egokia.
13ko eta 20ko asteburuetan, behatzeko kondizioak bikainak izango dira Messier maratoia egiteko; tresna batekin gau bakar batean katalogo honetako ahalik eta objektu gehien ikustean datza.